یچیزی که شنیدم الان
جمعه ۱۴۰۲/۰۸/۰۵ 17:23 ~ گردآفرید ~اول بگم که من اینجا راحتم چون کسی نیست که شناساییم کنه و میتونم یسری چیزا رو که شاید بعضی هاهم لازم داشته باشن بشنون و تو جامعه عادی نمیشه بلند بیانش کرد رو بگم ؛
خب پس اگه عرف شخصیتون اجازه نمیده این پست رو نخونید .
توی دوران نوجوونی بعضی از ماها تجربه کردیم (من دخترا رو دیدم و میتونم نظر قاطعانه بزنم درمورد پسرا اطلاعات خاصی ندارم) ، که یسری از دوستامون به بلوغ میرسن و ما ( شاید برای شما هم اتفاق بیفتد قسمت ۱ ، برای من که افتاده بود )میمونیم اون پشت مشتا ، یعنی مثلا یهو میبینی تو یه سنی به بعد همه اندازه ی مامانت سینه و باسن دارن و حتی قطر دستای تو هنوز اندازه جامدادیت نیست!😂
دیدم و برام پیش اومده که دچار افسردگی بشم ، چی برای یه نوجون ۱۲ - ۱۳ ساله از زیبایی مهمتره؟؟! کیه که به اخلاق توجه کنه؟؟ مثلا بچه های اون سنی جذب همکلاسیای خوشگلشون میشن نه خوش اخلاقشون ، نه اون کسی که خصوصیتای بهتری داره بجز فیس و بادی !
و این بچه هه خودشو به در و دیوار میزنه تا از تک و تا نیفته ، چرا بعضی والدین نمیخوان به بچه نشون بدن که ببین تو همینی که هستی ، این که شبیه بچه های دیگه نیستی باعث نمیشه زشت باشی ، عقب مونده باشی یا ...
یسری نقص ها هستن مثل دندونایی که نیاز به ارتودنسی دارن و یا... اره اینا نقص شاید محسوب بشه ، ولی حتی این نقصصصص ها هم نمیتونه جلوی پیشرفت تو رو بگیره!
اهمیت نده مردم چی میگن ، هر جوری باشی مردم بازم کامنت میدن بهت (نه اینکه یه حرفی بزنی توقع جواب نداشته باشی ، بحثش متفاوته ، این توی مبحث اهمیت به بادی و فیسه) این بدن توعه ، وقتی اعتماد بنفستو ببری بالا و خودت جوری رفتار نکنی که انگار مشکلی داری ، دیگه بقیه هم بعد یه مدت از سرشون میفتع که یه همچین چیزی بوده !
پس خودت مهمترین قانون رو اعمال میکنی یادت باشه ، تویی که حد و حدود ها و خط قرمز خودتو تعیین میکنی!